Waar is het werk gebleven
Op een kunstbeurs verkoopt een galerie een werk, en verliest het daarna vaak uit het oog. Over een blinde vlek die de hele kunstmarkt deelt.
Op ZONA MACO in Mexico-Stad, een van de grootste kunstbeurzen van Latijns-Amerika, wisselen honderden werken van eigenaar in een paar dagen. Wat me daar opviel is niet wat er verkocht wordt, maar wat er daarna gebeurt. Vaak niets. De galerie verkoopt een werk en verliest het uit het oog.
Dat klinkt vreemd voor een markt die om herkomst draait. Maar het is de norm. Zodra een werk de deur uit is, houdt de administratie op. Wie het nu heeft, waar het hangt, of het is doorverkocht, meestal weet de galerie het niet. De keten breekt precies op het moment dat ze het meest waard zou zijn.
Waarom dit meer is dan boekhouding
Herkomst is geen formaliteit. Het is wat een werk zijn geschiedenis geeft, en dus zijn waarde. Een schilderij zonder spoor is een schilderij zonder verhaal. Voor de kunstenaar betekent de gebroken keten geen royalty bij doorverkoop. Voor de verzamelaar betekent het onzekerheid over wat hij eigenlijk bezit.
Ik werk aan infrastructuur om die keten heel te houden. Maar los van de techniek zit er een gewoonte onder. We noteren nauwkeurig hoe iets ontstaat, en vergeten daarna te volgen waar het heen gaat. Dat geldt voor kunst. Het geldt voor veel meer.