Thiel over technologie in de jaren zestig: waarom we stilstonden
Voor 1970 leek alles mogelijk. Daarna leek alles kostbaar. Waarom? Een vermogensvraag.
Peter Thiel heeft een interessante observatie. In de jaren zestig leek alles mogelijk. We gaan naar de maan, bouwen robotica, revolutioneren auto’s, zetten duurzame energielandbouw op.
Voor 1970 gebeurde veel hiervan. Daarna stopte het. Maanlandingen houden op, robotica stagneert decennia, auto’s blijven ongeveer hetzelfde, zonne-energie wordt geen norm.
Waarom? Omdat het onmogelijk bleek? Nee, het gebeurde omdat we de aandacht verlegden. Geld vloeide weg van grote ambities naar kleine verbeteringen. Voeg nog wat functies toe aan auto’s. Maak telefoons sneller.
Dit is een vermogensvraag. Wie bepaalt wat we bouwen? Wie bepaalt wat mogelijk is? Als risicokapitaal zegt: we willen een 30-voudig rendement in zeven jaar, dan gaat het geld niet naar maanstations. Het gaat naar wat snel kan schalen en kan uittreden.
In het DIP-manuscript zie ik dezelfde vraag. Inclusieve productie vereist lange-termijninvesteringen. Het kan niet altijd 30-voudig rendement geven in zeven jaar. Dus waar gaat het geld naar? En wie beslist welke problemen we aanpakken?
Thiel zou zeggen: we hebben de macht van kapitaal gericht op trivialiteit. We hebben verkeerd gekozen. We hadden groter moeten denken.
Bronnen:
- Thiel, Peter. Zero to One: Notes on Startups, or How to Build the Future (Crown Business, 2014).
- Thiel, Peter. Various interviews (2010-2024).